W dniu 11 grudnia 2025 r. w Centrum Partnerstwa Społecznego „Dialog” w Warszawie odbyło się posiedzenie Prezydium oraz posiedzenie plenarne Rady Dialogu Społecznego.
Posiedzeniom przewodniczył Pan Jan Klimek, Przewodniczący Rady Dialogu Społecznego.
W posiedzeniu Prezydium RDS, z ramienia Forum Związków Zawodowych, uczestniczył — w zastępstwie Przewodniczącej FZZ, Pani Doroty Gardias – Członek RDS, Wiceprzewodniczący FZZ, Przewodniczący Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”- 80, Pan Marek Mnich.
W posiedzeniu udział wzięli także: Pan Roman Michalski – Sekretarz RDS z ramienia FZZ, Pan Marcin Kolasa – Przewodniczący Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy Straży Granicznej, Członek Prezydium FZZ i Członek RDS oraz Pan Jan Polaczek – Specjalista ds. dialogu FZZ.
W posiedzeniu plenarnym Rady Dialogu Społecznego udział wzięli również Członkowie Rady Dialogu Społecznego z ramienia FZZ: Pan Krzysztof Kisielewski, Pani Krystyna Ptok oraz Pan Jan Przywoźny.
Tematem głównym posiedzenia plenarnego RDS, ujętym w punkcie 2. porządku obrad, była Strategia Rozwoju Polski do 2035 r.
Głos w dyskusji nad Strategią, w imieniu Forum Związków Zawodowych, zabrał Pan Jan Polaczek, Specjalista ds. dialogu w FZZ. Swoje wystąpienie rozpoczął od wskazania fundamentalnego braku, jaki cechuje omawiany dokument – braku konsensusu w kluczowych obszarach funkcjonowania państwa.
– Nie mamy w Polsce konsensusu w kwestiach, w których ów konsensus powinien zafunkcjonować. Mowa tu o publicznej ochronie zdrowia, systemie emerytalnym i energetyce – zaznaczył Jan Polaczek.
Przedstawiciel FZZ podkreślił, że nie sposób merytorycznie odnieść się do jakiejkolwiek strategii w sytuacji, w której każda zmiana rządu oznacza strategiczną rewolucję, a kolejne dokumenty programowe diametralnie różnią się w zależności od tego, kto aktualnie sprawuje władzę.
W dalszej części wypowiedzi Pan Polaczek wskazał na wewnętrzne sprzeczności w działaniach obecnej koalicji rządzącej. Zauważył, że mimo deklaracji o priorytetowym traktowaniu wzmocnienia instytucjonalnego, w projekcie budżetu na 2025 rok ograniczane są środki dla sądownictwa powszechnego, co grozi odpływem kluczowych kadr. Odniósł się również krytycznie do kwestii dialogu społecznego. – Z jednej strony strategicznie rozumiecie potrzebę wzmacniania rokowań zbiorowych, z drugiej – tworzycie w tym zakresie ustawę, która jest zaledwie liftingiem. Dzieje się to w sytuacji, gdy wskaźnik pokrycia układami w Polsce wynosi ok. 14% wobec unijnego celu 80% – powiedział przedstawiciel FZZ.
Szczególną uwagę w swoim wystąpieniu poświęcił sytuacji w ochronie zdrowia, punktując nieprawdziwy przekaz rządu dotyczący nakładów finansowych oraz stosowanie tzw. zasady n-2, sztucznie zaniżającej bazę obliczeniową. Wskazał na dramatyczne prognozy finansowe dla NFZ. – W systemie NFZ będziemy mieć lukę finansową szacowaną w samym tylko 2025 roku na niemal 27 miliardów złotych, ponad 30 miliardów w przyszłym roku, a w perspektywie trzyletniej na, być może, poziomie ponad 90 miliardów złotych – argumentował przedstawiciel Forum.
Pan Polaczek zwrócił również uwagę na fakt, iż obywatele oczekują od państwa większej aktywności w realizacji polityk publicznych, ale jednocześnie nie ufają instytucjom i nie chcą powierzać im swoich środków, co potwierdzają badania Polskiego Instytutu Ekonomicznego.
Podsumowując swoje wystąpienie, przedstawiciel FZZ zaapelował o zmianę filozofii zarządzania sprawami publicznymi. – Polacy potrzebują uczciwej, rzetelnej debaty opartej o, fakty, dane, jasne dążenie do kompromisu. Dzisiejsza filozofia zarządzania politykami publicznymi nie ma z wyżej wymienionymi cechami nic wspólnego – podkreślił.
Ostatnim punktem posiedzenia plenarnego było głosowanie nad Uchwałą strony pracowników i strony pracodawców w sprawie poprawy skuteczności prowadzenia polskiej dyplomacji poprzez przyjęcie podejścia obejmującego całą administrację rządową.
Uchwała została przyjęta jednomyślnie.
Następne posiedzenie plenarne RDS zaplanowane jest na styczeń 2026 roku.
Porządek obrad posiedzenia Prezydium RDS przedstawiał się w sposób następujący:
Na początku posiedzenia, w ramach punktu 4. porządku obrad posiedzenia Prezydium, wniosek Forum Związków Zawodowych w przedmiocie przekształcenia Podzespołu ds. Służb Mundurowych RDS w Zespół Problemowy RDS ds. Służb Mundurowych przedstawił Pan Marcin Kolasa, pełniący funkcję Przewodniczącego Podzespołu.
Pan Marcin Kolasa przedstawił szczegółowe uzasadnienie wniosku FZZ z dnia 3 grudnia 2025 r., wskazując, że aktualna struktura Podzespołu generuje znaczne opóźnienia proceduralne. Podkreślił, że stanowiska wypracowane przez Podzespół, mimo ich kluczowego znaczenia merytorycznego, nie mają mocy wiążącej do momentu ich zatwierdzenia przez Zespół Problemowy RDS ds. usług publicznych. Wymusza to „podwójne procedowanie” uchwał podejmowanych przez Podzespół, co znacząco spowalnia ścieżkę decyzyjną i utrudnia szybką reakcję na zmieniające się przepisy.
Jako dowód na powyższe, Pan Marcin Kolasa przytoczył procedurę przyjęcia Stanowiska RDS w sprawie Karty Rodziny Mundurowej. Wskazał, że Podzespół przegłosował dokument już 17 listopada br. i tego samego dnia przekazał go do Zespołu, który skierował go do dalszego procedowania dopiero dnia 20 listopada br. Ostatecznie Uchwałę przyjęto dopiero 26 listopada br., co wydłużyło proces o blisko połowę czasu niezbędnego do jego uchwalenia przez sam Podzespół. Ekspert FZZ zaznaczył, że skutkiem takich opóźnień jest sytuacja, w której stanowiska RDS trafiają do Sejmu i Senatu zbyt późno, by realnie wpłynąć na proces legislacyjny.
Uzasadniając wniosek, Pan Marcin Kolasa powołał się również na argumenty merytoryczne i geopolityczne. Wskazał, że Zespół Problemowy RDS ds. Usług Publicznych zajmuje się zbyt szerokim spektrum zagadnień, podczas gdy w Podzespole zasiadają osoby posiadające specjalistyczną wiedzę dotyczącą konkretnych formacji służb mundurowych. Podkreślił, że w obliczu obecnej sytuacji geopolitycznej i niestabilności na wschodniej granicy UE, kwestie bezpieczeństwa państwa i statusu służb muszą być traktowane priorytetowo. Utworzenie samodzielnego Zespołu pozwoliłoby na sprawniejszą koordynację prac nad kluczowymi aktami prawnymi, takimi jak procedowany „Program modernizacji Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Ochrony Państwa w latach 2026-2029”.
Następnie, w ramach punktu 1. porządku obrad Prezydium RDS przedstawiono informację dotyczącą Uchwały nr 141 RDS w sprawie projektu ustawy o Karcie Rodziny Mundurowej z dnia 24 listopada 2025 r., przyjętej drogą korespondencyjną. Dokument ten pozytywnie ocenia ideę wprowadzenia Karty Rodziny Mundurowej jako narzędzia wzmacniającego etos służby i wspierającego rodziny funkcjonariuszy, jednak wskazuje na kluczowe braki w projekcie ustawy. Za nieuzasadnione uznano wyłączenie z projektu ustawy pracowników cywilnych Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Ochrony Państwa oraz Wojska Polskiego, a także funkcjonariuszy i pracowników Służby Więziennej oraz Służby Celno-Skarbowej. W ocenie RDS narusza to zasadę równego traktowania i pomija znaczącą część osób kluczowych dla bezpieczeństwa państwa. Uchwała nr 141 RDS podkreśla konieczność uzupełnienia projektu ustawy, aby Kartą Rodziny Mundurowej objąć wszystkie wskazane grupy w zakresie ulg i uprawnień socjalnych.
W punkcie 2. porządku obrad Prezydium omówiono Uchwałę nr 142 RDS z dnia 26 listopada 2025 r., dotyczącą „Programu modernizacji służb mundurowych 2026–2029”. Strona pracowników i pracodawców potwierdziła konieczność kontynuacji programu modernizacyjnego, wskazując jednak na istotny brak komponentu płacowego. Podkreślono, że modernizacja bez wzrostu wynagrodzeń jest działaniem niepełnym, grożącym pogłębianiem rotacji kadr, utrzymywaniem się wakatów oraz spadkiem motywacji. Uchwała postuluje systematyczny wzrost uposażeń funkcjonariuszy, podwyżki dla pracowników cywilnych formacji MSWiA oraz zwiększenie liczby etatów wspierających. Wniesiono również o rozszerzenie programu modernizacji na Służbę Więzienną oraz Krajową Administrację Skarbową.
W punkcie 3. porządku obrad Przewodniczący Zespołu Problemowego ds. międzynarodowych RDS, Pan Błażej Mądrzycki, przedstawił informację o stanowisku przyjętym jednomyślnie przez Stronę pracowników i pracodawców w dniu 27 listopada 2025 r. w sprawie poprawy skuteczności prowadzenia polskiej dyplomacji poprzez podejście obejmujące całą administrację rządową. Wskazano, że brak takiego podejścia prowadził dotychczas do pomijania interesów kluczowych sektorów gospodarki i osłabienia pozycji negocjacyjnej Polski. Zaproponowano powołanie międzyresortowego zespołu ds. koordynacji udziału Polski w konferencjach międzynarodowych (szczególnie takich jak COP) z udziałem partnerów społecznych. FZZ nie wniosło uwag do przedstawionej informacji. Projekt uchwały został skierowany, głosami Członków Prezydium RDS, na posiedzenie plenarne RDS.
W sprawach różnych Prezydium RDS, NSZZ „Solidarność” zgłosiła wniosek o wprowadzenie do tematyki prac Rady na 2026 r. tematu pt. „Sytuacja w polskim hutnictwie”. Przewidywany termin takiej debaty podczas posiedzenia plenarnego ustalony został na luty 2026 roku.
Ustalono, iż plan prac RDS zostanie przekazany przez RDS stronie rządowej do dnia 20 lutego 2026 r.
Dyskusja w związku z tematami plac RDS na rok 2026 będzie kontynuowana w gronie Sekretarzy Rady Dialogu Społecznego.
W dniu 15 października 2025 r. w Pałacu Prezydenckim w Warszawie odbyło się posiedzenie Prezydium oraz posiedzenie plenarne Rady Dialogu Społecznego, na zaproszenie Pana Karola Nawrockiego, Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Posiedzeniom przewodniczył Pan Piotr Duda, Przewodniczący Rady Dialogu Społecznego.
W posiedzeniu plenarnym uczestniczyli członkowie RDS z ramienia FZZ: Pani Dorota Gardias, Pan Dariusz Trzcionka, Pani Zofia Czyż (w zastępstwie członkini RDS z ramienia FZZ Pani Krystyny Ptok), Pan Marek Mnich, Pan Rafał Jankowski, Pan Marcin Kolasa oraz Pan Jan Przywoźny.
Ekspertami z ramienia Forum Związków Zawodowym, którzy zabrali głos w przedmiocie porządku obrad posiedzenia dotyczącym transformacji energetycznej był Pan Dariusz Trzcionka, Przewodniczący Porozumienia Związków Zawodowych „KADRA”, Wiceprzewodniczący Forum Związków Zawodowych i członek RDS oraz Pan Tadeusz Wierzchowski ekspert i przedstawiciel Sekcji Elektrowni na Węgiel Kamienny Ogólnokrajowego Zrzeszenia Związków Zawodowych Pracowników Ruchu Ciągłego (OZZZPRC).
Porządek obrad posiedzenia Prezydium RDS przedstawiał się w sposób następujący:
W ramach punktu drugiego posiedzenia Prezydium Dyrektor Biura Rady Dialogu Społecznego Pani Iwona Zakrzewska omówiła projekt Uchwały nr 76 Rady Dialogu Społecznego w sprawie zatwierdzenia projektu planu finansowego Biura Rady na 2026 rok. Uchwała nr 76 została skierowana do głosowania korespondencyjnego.
W ramach punktu trzeciego posiedzenia Prezydium Dyrektor Biura RDS Pani Iwona Zakrzewska przedstawiła informację w sprawie pisma Najwyższej Izby Kontroli w związku z kontrolą nr P/25/011 dotyczącego opracowania projektu ustawy budżetowej na rok 2025.
Tematem głównym posiedzenia plenarnego RDS była transformacja energetyczna Państwa, a bezpieczeństwo socjalne obywateli i konkurencyjność polskiej gospodarki.
Pan Tadeusz Wierzchowski, ekspert zabierający głos w imieniu FZZ podkreślił, że w procesie transformacji energetycznej często pomija się uwarunkowania geograficzne i polityczne Polski, co może prowadzić do wysokich kosztów społecznych i gospodarczych. Dodatkowo zaznaczył, że sytuacja pracowników polskiej energetyki, zwłaszcza w sektorze wytwórczym, stale się pogarsza.
Ekspert wyraził krytyczne stanowisko wobec obecnie realizowanego procesu transformacji energetycznej, zwracając uwagę na przedwczesne wycofywanie z eksploatacji konwencjonalnych jednostek wytwórczych, które mogłyby pełnić istotną rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego do czasu uruchomienia energetyki jądrowej. Podkreślił, że nadmiernie tempo zmian może prowadzić do sytuacji, w której dostęp do energii będzie determinowany koniecznością podejmowania decyzji o ograniczeniach w dostawach.
Pan Wierzchowski zwrócił uwagę na naruszanie zasad dialogu społecznego, wskazując na niewystarczającą efektywność funkcjonowania Trójstronnego Zespołu Branżowego ds. Branży Energetycznej. Podkreślił również, że prowadzony na poziomie grup kapitałowych, takich jak Polska Grupa Energetyczna czy ENEA, dialog społeczny ma w wielu przypadkach charakter jedynie pozorny. Skrytykował także brak postępów w pracach nad ponadzakładowym układem zbiorowym pracy oraz zawieszenie rozmów dotyczących umowy społecznej dla pracowników sektora energetycznego.
W dalszej części wypowiedzi wskazał, że bezwarunkowe wdrażanie unijnych regulacji dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych może skutkować znaczącym pogorszeniem sytuacji społeczno-gospodarczej — w tym wzrostem ubóstwa, utratą miejsc pracy oraz spadkiem dochodów obywateli.
Zdaniem eksperta FZZ, transformacja energetyczna powinna mieć charakter ewolucyjny, a nie rewolucyjny. Zaznaczył, że proces ten powinien być oparty na logicznej sekwencji działań – najpierw budowie nowych, niskoemisyjnych źródeł energii, a dopiero w dalszej kolejności na stopniowym wycofywaniu jednostek konwencjonalnych. W przeciwnym razie istnieje ryzyko głębokiej destabilizacji gospodarczej oraz zwiększenia zależności Polski od kapitału zagranicznego.
Następnie głos w dyskusji zabrał Pan Dariusz Trzcionka, Wiceprzewodniczący Forum Związków Zawodowych, Przewodniczący Porozumienia Związków Zawodowych „KADRA” i członek RDS z ramienia FZZ.
Pan Trzcionka skupił się na problemie wysokich cen energii, argumentując, że rząd dysponuje instrumentami do ich kształtowania, a za obecne wysokie ceny odpowiadają działania spółek energetycznych. Zwrócił uwagę, że wykorzystywanie w okresach szczytowego zapotrzebowania mocy wytwórczych, które pozostają bezczynne przez większość czasu, generuje najdroższą energię. Podkreślił, że bezpieczeństwo energetyczne kraju powinno być oparte na stabilnych i racjonalnych źródłach, a do najbezpieczniejszych zaliczył krajowe zasoby kopalne. Krytycznie ocenił uzależnienie od gazu, które naraża Polskę na ryzyko przerw w dostawach ze strony zewnętrznych dostawców. – Rząd Polski podpisał umowę społeczną z polskim górnictwem na wygaszanie polskiego górnictwa w określonym czasie. Niestety, postanowienia umowy nie zostały wpisane do pierwszego etapu Krajowego Planu w dziedzinie Energii i Klimatu do 2030 roku („KPEiK”) i dopiero po naszej interwencji postanowienia zostały, w części, dopisane do KPEiK. Niestety firmy energetyczne nie są zainteresowane wdrażaniem naszych ustaleń i tym samym nie są zainteresowane respektowaniem dokumentu podpisanego między Rządem RP a społeczeństwem – powiedział Pan Trzcionka.
Podczas posiedzenia plenarnego nie przeprowadzono głosowania nad żadnymi uchwałami. Kolejne posiedzenie, któremu przewodniczyć będzie nowy Przewodniczący Rady Dialogu Społecznego, Pan Jan Klimek, zaplanowano na listopad bieżącego roku.
W dniu 11 lipca 2025 r. w Centrum Partnerstwa Społecznego „Dialog” w Warszawie odbyło się posiedzenie Prezydium oraz posiedzenie plenarne Rady Dialogu Społecznego. Forum Związków Zawodowych reprezentowała Przewodnicząca Forum Związków Zawodowych p. Dorota Gardias, pełniąca funkcję Wiceprzewodniczącej RDS, oraz pozostali członkowie Rady Dialogu Społecznego z ramienia FZZ:
W posiedzeniu plenarnym uczestniczyli także m.in. przedstawiciele Ministerstwa Finansów – Minister Finansów, p. Andrzej Domański, oraz podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów, p. Hanna Majszczyk. Ze strony Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w posiedzeniu brała udział p. Agnieszka Dziemianowicz-Bąk – Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.
Porządek obrad posiedzenia plenarnego obejmował cztery punkty:
Na początku posiedzenia Przewodniczący Rady Dialogu Społecznego p. Piotr Duda zdecydował, iż pkt 1 i 2 posiedzenia plenarnego będą dyskutowane jako jeden wspólny punkt.
Propozycja wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz minimalnej stawki godzinowej na 2026 r. oraz propozycji średniorocznego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na 2026 r.
W imieniu Forum Związków Zawodowych głos w pkt 1 i 2 zabrała Przewodnicząca FZZ, Wiceprzewodnicząca Rady Dialogu Społecznego, p. Dorota Gardias, która przypomniała, że zgodnie ze wspólną propozycją trzech reprezentatywnych central związkowych z dnia 21 maja br., w przedmiocie wzrostu minimalnego wynagrodzenia za pracę, powinno ono wynosić w 2026 roku nie mniej niż 7,48% (wzrost o 349 zł – do wysokości co najmniej 5015 zł brutto).
Podkreśliła, że rozmowa o płacy minimalnej powinna odbywać się w szerszym kontekście – uwzględniającym m.in. koszty energii dla przedsiębiorstw, poziom inwestycji czy konkurencyjność polskiej gospodarki.
– Najłatwiej oszczędzać na najsłabiej zarabiających, ale czy taka polityka jest słuszna z punktu widzenia rozwoju społeczno-gospodarczego? – pytała stronę rządową Przewodnicząca Gardias.
Wskazała również na brak realnego dialogu, mówiąc, iż stronie społecznej nie umożliwiono nawet podjęcia negocjacji, a strona rządowa nie wyznaczyła osoby posiadającej faktyczny mandat negocjacyjny. Przewodnicząca Gardias odniosła się również do nieimplementowanej przez Polskę dyrektywy ws. adekwatnych wynagrodzeń minimalnych w UE, określając ten brak jako „rażący błąd”.
Strona rządowa podtrzymała swoją propozycję w przedmiocie wzrostu minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz propozycji wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2026 r. Zgodnie z nią, od 1 stycznia 2026 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wyniesie 4806 zł brutto. Oznacza to wzrost o 140 zł w stosunku do obecnej kwoty, czyli o 3 proc. Stawka godzinowa wzrośnie do 31,40 zł.
Propozycja średniorocznego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej
W tym punkcie głos ponownie zabrała Przewodnicząca FZZ, p. Dorota Gardias, zapowiadając jednocześnie wystąpienia ekspertek z ramienia FZZ: P. Joanny Stec-Trzpil (Przewodniczącej Związku Zawodowego Pracowników Policji) oraz p. Urszuli Łobodzińskiej (Wiceprzewodniczącej Krajowego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Ad Rem”).
P. Joanna Stec-Trzpil rozpoczęła swoje wystąpienie, mówiąc, iż „dzisiejsza debata to nie tylko rozmowa o liczbach. To rozmowa o odpowiedzialności Państwa wobec ludzi, którzy codziennie zapewniają sprawność działania Państwa Polskiego, w tym jednej z najważniejszych formacji w kraju: Policji.”
Zdecydowanie skrytykowała propozycję 3% wzrostu średniorocznego wskaźnika wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej, określając ją jako komunikat, że „Państwo nie widzi, nie słyszy i nie rozumie”. W swoim wystąpieniu wskazała konkretne przykłady:
P. Joanna Stec-Trzpil powtórzyła postulat strony związkowej zakładający wzrost średniorocznego wskaźnika wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej w 2026 roku do 12%.
Następnie Wiceprzewodnicząca KNSZZ „Ad Rem” p. Urszula Łobodzińska przedstawiła sytuację dramatycznych braków kadrowych w sądach. Podając liczne przykłady trudnej sytuacji kadrowej w placówkach sądowych, powiedziała, że Ministerstwo Sprawiedliwości planuje „zatrudniać studentów ze względu na skalę wakatów”. Wskazała również na znaczący spadek relacji wynagrodzeń kuratorów – z 116,2% średniej krajowej w 2010 roku do 75,9% w 2024 roku. Nadmieniła, iż w jednym z sądów okręgowych w ciągu 3 lat z pracy odeszło 35 pracowników przy 15-osobowym składzie sekretariatu.
Wśród przykładów obrazujących kryzys kadrowy przytoczyła sytuację urzędniczki – samotnej matki – która, chcąc dorabiać po godzinach w dyskoncie, nie otrzymała zgody, ponieważ „to nie licuje z powagą urzędu”. „Powadze Państwa Polskiego nie przeszkadza natomiast, że jej dziecko chodzi w za małych butach” – dodała. Zwróciła również uwagę, że w zeszłym roku pracownicy sądów otrzymali jedynie 5% podwyżki, podczas gdy sędziowie 14%.
Na koniec swojego wystąpienia p. Łobodzińska zaapelowała do strony rządowej, mówiąc: „Stoją państwo przed historyczną decyzją i szansą naprawienia błędów z przeszłości. Czas skończyć z arbitralnym wskaźnikiem – należy powiązać go z przeciętnym wynagrodzeniem w gospodarce narodowej”. Podkreśliła również, że „praworządność to nie tylko hasło, to konkretne działania i szacunek dla ludzi, dzięki którym Państwo funkcjonuje”. Wezwała do rozpoczęcia dialogu i realnych negocjacji.
Minister Finansów, p. Andrzej Domański, podtrzymał propozycję strony rządowej tj. wzrostu średniorocznego wskaźnika wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na poziomie 3%. Argumentował, iż powinno się dyskutować nie o wzrostach wynagrodzeń w ujęciu nominalnym, a realnym. Jego argumentacja opierała się głównie na podkreślaniu, iż w roku 2024 średnioroczny wskaźnik wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej wzrósł o 20%, a nauczycieli o 30%, tłumacząc, iż realny wzrost średniorocznego wskaźnika wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej (biorąc pod uwagę poziom inflacji w roku 2024 wynoszący 3,6%) wyniósł w ujęciu realnym aż 16%.
Odpowiadając na postulat Przewodniczącej FZZ, p. Doroty Gardias, w przedmiocie systemowego uregulowania kwestii wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej, stwierdził, iż „jest otwarty na konstruktywne propozycje”. Podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów, p. Hanna Majszczyk, zapewniła, że propozycje strony społecznej będą „nadal analizowane przy konstruowaniu ostatecznego kształtu budżetu”.
3. Informacja w sprawie wskaźnika waloryzacji emerytur i rent
W trakcie dyskusji dotyczącej zwiększenia wskaźnika waloryzacji emerytur i rent z FUS w 2026 r. głos w imieniu Forum Związków Zawodowych zabrał p. Krzysztof Kisielewski – stały członek Zespołu problemowego Rady Dialogu Społecznego ds. ubezpieczeń społecznych, reprezentujący Ogólnokrajowy Związek Zawodowy Pracowników Ruchu Ciągłego. Odniósł się on do prognozowanego poziomu wskaźnika waloryzacji świadczeń emerytalno-rentowych na rok 2026, który zgodnie z propozycją strony rządowej ma uwzględniać poziom inflacji oraz 20% realnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia, co przekłada się na prognozowaną wartość wskaźnika w wysokości 4,9%.
Strona związkowa zgłosiła postulat, aby wskaźnik ten był bardziej korzystny i kształtował się na poziomie odpowiadającym wskaźnikowi inflacji powiększonemu o co najmniej 50% realnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia. P. Krzysztof Kisielewski podkreślił, iż obecna polityka w zakresie waloryzacji świadczeń prowadzi do stopniowego obniżania tzw. stopy zastąpienia, co w dłuższej perspektywie może zagrozić stabilności socjalnej przyszłych emerytów i rencistów. W związku z powyższym, przedstawiciel FZZ wyraził zdecydowany sprzeciw wobec ograniczania wskaźnika waloryzacji do ustawowego minimum.
Podsumowanie
Podczas posiedzenia Rady Dialogu Społecznego 11 lipca br. odbyła się obszerna dyskusja nad propozycjami dotyczącymi wzrostu płacy minimalnej, średniorocznego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz waloryzacji emerytur i rent z FUS. Forum Związków Zawodowych, głosami członków RDS oraz wyznaczonych ekspertek wyraziło szereg krytycznych stanowisk wobec propozycji rządowych, postulując m.in. wyższy wzrost płac i bardziej korzystne mechanizmy waloryzacji świadczeń emerytalnych i rentowych.
Na końcu posiedzenia plenarnego strony podjęły decyzję o skierowaniu projektu Uchwały nr 139 strony pracowników i strony pracodawców Rady Dialogu Społecznego w sprawie wysokości wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej w 2026 r. do głosowania korespondencyjnego. Głosowanie nad uchwałą będzie trwało do poniedziałku – 14 lipca br.
Kolejne posiedzenie Prezydium i plenarne RDS zaplanowane jest na koniec sierpnia br.
