Zgodnie ze scenariuszem makroekonomicznym zawartym w Wieloletnich Założeniach Makroekonomicznych na lata 2025-2029 dynamika wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych miała wynieść 3,8%. Rząd w ramach opublikowanej informacji dotyczącej wysokości średniorocznego wskaźnika wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na 2026 rok dokonał korekty prognozowanej inflacji o 0,8 punkta procentowego w dół. Można przypuszczać, że zmiana prognozy wynika z założenia, że do końca 2025 roku nie dojdzie do dwóch obniżek stóp procentowych. Warto wiedzieć, że w ujęciu 5 – letnim, tj. w latach 2020-2025 wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej realnie obniżyły się o około 6,8%. Należy przy tym pamiętać, że w tym samym okresie minimalne wynagrodzenie za pracę oraz dynamika wzrostu przeciętnego wynagrodzenia osiągnęły realny wzrost – kolejno o 56,6% i 38,6%. Zgodnie z WZM w roku 2026 nastąpi kontynuacja realnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej. Propozycja rządu oznacza utrzymanie płacowego status quo w państwowej sferze budżetowej co z kolei spowoduje pogłębienie erozji kadrowej i wpłynie na wydolność instytucji, urzędów, wymiaru sprawiedliwości i formacji służb mundurowych.
Propozycja minimalnego wynagrodzenia za pracę na poziomie 4806 złotych brutto to sygnał, iż strona rządowa wysokie koszty funkcjonowania przedsiębiorstw postanowiła przerzucić na najsłabiej zarabiających. Przedsiębiorcy mają prawo wyrażać niezadowolenie z wysokich kosztów utrzymania działalności, jednakże warto oprzeć się o dane:
1. godzinowe koszty pracy w Polsce wyniosły w 2024 roku 17,3 euro – Polska znajduje się na 8. miejscu pod kątem krajów o NAJNIŻSZYCH godzinowych kosztach pracy w UE (dane Eurostat, 2024);
2. w drugiej połowie 2024 roku Polska znajdowała się na 7. miejscu pod kątem krajów UE o NAJWYŻSZYCH cenach energii elektrycznej dla odbiorców niebędących gospodarstwami domowymi (dane Eurostat, 2024);
3. Polska zajęła niechlubne 1. miejsce wśród krajów UE o NAJWYŻSZYM udziale podatków i opłat płaconych przez odbiorców niebędących gospodarstwami domowymi za energię elektryczną w drugiej połowie 2024 roku (dane Eurostat, 2024).
Wysokie koszty prowadzenia działalności wynikają więc nie z „wysokich” kosztów pracy, a z niskich nakładów inwestycyjnych. Polska wciąż nie zbliża się do średniej unijnej w zakresie udziału inwestycji we wzroście gospodarczym. Mądre inwestycje gwarantują zwiększenie produktywności. Przedsiębiorcy ponoszą dziś wysokie koszty, bo taka jest cena polaryzacji i obowiązującej od wielu lat niezdolności klasy politycznej do systemowych, długofalowych reform i inwestycji, np. w zakresie energetyki. Dodatkowym elementem są wysokie koszty pozyskiwania kapitału inwestycyjnego wynikające z wysokich stóp procentowych. Podniesienie minimalnego wynagrodzenia o 140 złotych brutto nie spowoduje cudu rozwojowego. Spowoduje za to efekt propagandowy i pozwoli na polityczny oddech.
Podsumowując, propozycje strony rządowej uderzają w najsłabszych.
Rada Polityki Pieniężnej w lutym 2025 r. zadecydowała o utrzymaniu stóp procentowych na niezmienionym poziomie (stopa referencyjna od października 2023 roku wynosi 5,75%).
Przewodniczący Rady Polityki Pieniężnej, Prezes NBP, pan Adam Glapiński podczas konferencji prasowej w dniu 6 lutego 2025 r. wskazał, że stabilizacja stóp procentowych wynika z faktu, iż inflacja pozostaje stale wysoka (od kliku miesięcy kształtuje się na poziomie około 5%), a obecnie przyjęta prognoza wskazuje, że inflacja w czwartym kwartale 2025 roku, osiągnie identyczny poziom jak w końcu 2024 roku (4,8%).
Jako odpowiedni moment do głosowania w sprawie obniżki stóp procentowych Prezes NBP, pan Adam Glapiński, wskazał sytuację w której inflacja zatrzyma się, a kolejne prognozy będą wskazywały na jej spadek w kolejnych kwartałach.
Prezes NBP, pan Adam Glapiński, stwierdził że marcowa projekcja inflacji, może przynieść nowe przewidywania, ale ze względu na krótki czas do jej sporządzania, osobiście nie spodziewa się takiego scenariusza.
Odnośnie nastrojów członków RPP, Prezes NBP, pan Adam Glapiński, zakomunikował że wszyscy (poza jedną osobą) wyczekują momentu, w którym będzie można obniżać stopy procentowe, jednak w obecnej sytuacji nie ma przestrzeni na decyzje w tym zakresie.
Źródło:
Rada Polityki Pieniężnej w styczniu 2025 r. zadecydowała o utrzymaniu stóp procentowych na niezmienionym poziomie (stopa referencyjna od października 2023 roku wynosi 5,75%).
Przewodniczący Rady Polityki Pieniężnej, Prezes NBP, pan Adam Glapiński podczas konferencji prasowej w dniu 17 stycznia 2025 r. wskazał, że warunkiem rozpoczęcia debaty o cięciu stóp procentowych jest zatrzymanie inflacji oraz projekcje wskazujące na jej systematyczne obniżanie się do celu.
W listopadzie 2024 r. taki scenariusz wydawał się możliwy do zrealizowania po marcowej projekcji inflacji. Jednak w związku z uchwaleniem ustawy utrzymującej mechanizm ceny maksymalnej na energię elektryczną do końca września 2025 r., a nie do końca 2025 roku – Rada Polityki Pieniężnej obecnie opiera się na scenariuszu, w którym inflacja osiąga swój pik w pierwszym kwartale 2025 roku, następnie spada, jednak w czwartym kwartale 2025 roku znów zaczyna rosnąć.
W związku z powyższym Prezes NBP, pan Adam Glapiński podczas konferencji prasowej w dniu 17 stycznia 2025 roku stwierdził, że obecnie nie ma przestrzeni na dyskusję o ewentualnej obniżce stóp procentowych.
Źródło:
1. NBP, Ocena bieżącej sytuacji ekonomicznej w Polsce, styczeń 2025
2. NBP, Ocena bieżącej sytuacji ekonomicznej w Polsce, grudzień 2025
3. NBP, Ocena bieżącej sytuacji ekonomicznej w Polsce, listopad 2025
