W poniedziałek, 15 grudnia br., w Białymstoku odbyło się ostatnie w tym roku posiedzenie Prezydium oraz posiedzenie plenarne Wojewódzkiej Rady Dialogu Społecznego (WRDS) województwa podlaskiego. Forum Związków Zawodowych reprezentował Przewodniczący Zarządu Wojewódzkiego Forum Związków Zawodowych województwa podlaskiego, Pan Eugeniusz Muszyc. W obradach wziął udział także Wojewoda Podlaski, Pan Jacek Brzozowski.
Spotkanie było okazją nie tylko do merytorycznej dyskusji nad bieżącymi problemami rynku pracy, ale także do uhonorowania zasłużonych działaczy. Głównym punktem merytorycznym była kwestia refundacji wynagrodzeń młodocianych pracowników ze środków Funduszu Pracy. Temat ten wywołał ożywioną i konstruktywną debatę, w której uczestnicy poszukiwali rozwiązań wspierających zarówno pracodawców, jak i młode osoby wchodzące na rynek pracy.
Szczególnie uroczystym momentem posiedzenia było wręczenie odznaczeń. Z dumą informujemy, że Marszałek Województwa Podlaskiego, Pan Łukasz Prokorym, uhonorował Eugeniusza Muszyca Odznaką Honorową Województwa Podlaskiego. Wyróżnienie to zostało przyznane w uznaniu za wieloletnie zaangażowanie Przewodniczącego w działalność na rzecz rozwoju regionu oraz niestrudzoną pracę na rzecz dialogu społecznego.
Odznakę Honorową otrzymał również Pan Waldemar Pędziński. W związku z jego rezygnacją z członkostwa w Radzie, Marszałek Prokorym złożył mu szczególne podziękowania za aktywny udział w pracach WRDS od samego początku jej funkcjonowania.
Grudniowe posiedzenie stanowiło klamrę zamykającą kolejny rok działalności Rady. Uczestnicy spotkania podsumowali minione miesiące, podkreślając kluczowe znaczenie dialogu i współpracy pomiędzy wszystkimi stronami rady: stroną rządową, samorządową, organizacjami pracodawców oraz stroną pracowniczą.
Sprawozdanie z posiedzenia Zarządu Wojewódzkiego FZZ Województwa Wielkopolskiego w dniu 30 października 2025 r. w Poznaniu.
W posiedzeniu Zarządu Wojewódzkiego FZZ uczestniczyło 26 członków zarządu. Po powitaniu przez przewodniczącego uczczono minutą ciszy zmarłą Członkinię Zarządu Śp. Janinę Zaraś – wieloletnią przewodniczącą Regionu Wielkopolskiego OZZPiP. Następnie powitani zostali nowi członkowie zarządu, którzy przedstawili swoje organizacje związkowe, ich cele statutowe, liczbę członków i organizację. Następnie przewodniczący przekazał informację z posiedzenia Zarządu Głównego FZZ, które odbyło się w Warszawie w dniu 28 października 2025 r. Na spotkanie z członkami zarządu zaproszony został Prezes ZUS Zbigniew Derdziuk, który przedstawił system emerytalny w Polsce, sytuację Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i problemy wynikające ze starzeniem się społeczeństwa i niskim wskaźnikiem dzietności. Zobowiązał się do uczestnictwa w spotkaniach w regionach ze specjalistami ZUS w celu omówienia nurtujących członków FZZ problemów związanych z ubezpieczeniami społecznymi. W dalszej części posiedzenia przewodniczący omówił realizowane przez FZZ projekty unijne z Działania 04.03 Programu FERS 2021-2027:
Przewodniczący przedstawił także zmiany w zarządzie, problemy związane z dialogiem społecznym i zmianami w preliminarzu na 2025 r. i projektem preliminarza na 2026 r.
Po przerwie Pani Agnieszka Kowalska z Holiday Park&Resort przedstawiła ofertę pobytową w ośrodkach spółki w całym kraju przygotowaną dla związkowców organizacji przynależnych do zarządu wojewódzkiego. Oferta, po otrzymaniu jej w formie elektronicznej, zostanie niezwłocznie przesłana członkom zarządu.
Kolejnym tematem posiedzenia była informacja z posiedzeń Wojewódzkiej Rady Dialogu Społecznego w Poznaniu (wniosek związku zawodowego pielęgniarek i położnych oraz wniosek związku zawodowego w Aquanet SA) oraz Komitetu Monitorującego FEW 2021-2027 (sytuacja pracownicza w KWB Konin i spotkanie 6 października 2025 r. w Kleczewie). Na zakończenie posiedzenia członkowie zarządu podzielili się informacjami występującymi w ich organizacjach i zakładach, m.in. w PKP, służbie zdrowia, leśnictwie, służbach mundurowych. Wiceprzewodniczący Dawid Łowicki wskazał na potrzebę aktywniejszego promowania działalności zarządu wojewódzkiego w mediach społecznościowych (na Facebooku). Na tym posiedzenie ZW FZZ woj. Wielkopolskiego zakończono.
Krzysztof Małecki Przewodniczący ZW FZZ Województwa Wielkopolskiego
Za chwilę miną dwa lata rządów Donalda Tuska w jego trzeciej odsłonie jako premiera. Postanowiłam dokonać krótkiego podsumowania tych niespełna 24 miesięcy.
Dialog społeczny
Trudno stwierdzić, że jest gorzej niż było. Sytuacja jest dopuszczalna, to znaczy wciąż taka, że jeszcze ulicami miast nie maszerują setki tysięcy pracownic i pracowników. Dlatego też ta ocena nie jest „dostateczna”. Premier Tusk, w Piotrkowie Trybunalskim pouczał aktywistkę i tłumaczył jej, że teraz Polska nie jest już krajem, w którym na siebie krzyczymy, a prowadzimy DIALOG. Tyle, że premier jak dotąd nie dotarł do Rady Dialogu Społecznego. Tam gdzie ten dialog naprawdę się toczy i nie można go sformatować jako zabieg czysto PR-owy. Podwładni Pana premiera też nie są skorzy do spotkań, rozmów i negocjacji, choć zdarzają się wyjątki. Nie odbiegają one jednak od standardów poprzedników. Tu POPiS ma się naprawdę świetnie!
Komunikacja sukcesów. Jakich sukcesów?
Media, które z ostrożną podchodzą do krytyki obecnej ekipy zwracały uwagę stronie rządowej, że trzeba dokonać zmian w modelu komunikacyjnym rządu. Premier posłuchał i od jakiegoś czasu rząd ma rzecznika! Nierzadko miałam wrażenie, że niektórzy dziennikarze popadli w pewną iluzję doradczą i zaczęli szerzyć tezę o istniejących gdzieś w jakiejś krypcie sukcesach rządu, których nikt nie potrafi skomunikować. Jakby tu chodziło o komunikację. I kiedy już rząd przystąpił do komunikowania sukcesów to się okazało, że tego złotego pociągu nie ma. Czym chwali się strona rządowa?
Mogłabym się godzinami pastwić nad brakiem realnej strategii gospodarczej, przemysłowej, chaosem związanym z nieracjonalną polityką klimatyczną i upadającą konkurencyjnością. Ale o tym będą „mówić” nasi związkowcy 4 listopada w Katowicach!
Nie dowieźli > chcieli dowieźć
Co na „plus”? Kilka elementów się znajdzie, np. wzrost nakładów na budownictwo społeczne, czy rezygnacja z dopłat do kredytów. Dobrze, że rząd wstrzymał się z wdrożeniem kwoty wolnej na poziomie 60 tysięcy, bo to by oznaczało kolejne 50, a może więcej miliardów złotych wydatków przy jednoczesnym niskim zysku dla najsłabiej zarabiającego obywatela. Cieszy więc głównie to, że czegoś nie zrobiono lub jest mała szansa na realizację np. skrócenie tygodniowego czasu pracy. Bez realnej reformy w zakresie rokowań zbiorowych to się nie ma prawa udać.
Ktokolwiek rządzi, ktokolwiek wie
Żeby była jasność – ktokolwiek w Polsce rządzić nie będzie, pracownicy nie zyskają dopóki do debaty publicznej nie przybędzie elementarna przyzwoitość. Utarło się, że propracownicza agenda to głównie pomysły na nowe wydatki z budżetu, a to nieprawda. Domaganie się podwyżek w sektorze finansów publicznych to nie walka o nowe prawa socjalne. To walka pomiędzy pracownikiem a pracodawcą o to, aby płacić za PRACĘ godnie. Pomysł, aby uczynić z polityki wyborczo – redystrybucyjnej politykę prodemograficzną też nie oznacza nowych kosztów. Podobnie jak w przypadku sprzeciwu wobec kurczeniu bazy fiskalnej.
Pracownicy dziś potrzebują klasy politycznej, która nie pogłębia wspomnianej przeze mnie luki percepcyjnej. Programy polityczne nie muszą być tylko i wyłącznie spektaklem trików wydatkowych i uników dochodowych. Programy polityczne mogą być kaskadą ambitnych reform, np. w zakresie pobudzania prywatnych inwestycji, rokowań zbiorowych, sporów zbiorowych, energetyki i przemysłu. Otoczenie społeczno – gospodarcze nie chce kolejnych pieniędzy na koncie w podzięce za głosy. Chcemy żyć w państwie opartym na stabilnych politykach publicznych. Albowiem nic nie kosztuje więcej niż wojna polsko – polska, a wraz z nią – pozorne reformy i 4-letnie, kosztowne rewolucje, wrażliwość na wyniki sondaży pod płaszczykiem empatii wobec różnych grup.
Wystarczy nie kraść – czasu, który można spożytkować na reformowanie kraju bez potrzeby budowania wzajemnej nienawiści.
Związki zawodowe działające w FZZ woj. warmińsko – mazurskiego stanowczo sprzeciwiają się planom konsolidacji placówek medycznych w regionie. W apelu skierowanym do marszałka województwa, o którym informuje Radio Olsztyn, domagają się wyłączenia ich jednostki z planów łączenia.
Strona społeczna argumentuje, że konsolidacja, owszem, jest potrzebna, ale nie powinna obejmować szpitala, który jako jedyny doskonale prosperuje.
Dobrze prosperujący szpital ma ratować zadłużonych?
Przedstawiciele załogi podkreślają, że Wojewódzki Szpital Specjalistyczny w Olsztynie jest jednostką, która „dobrze się rozwija” i znajduje się „w zaawansowanym procesie inwestycyjnym”. W wypowiedzi dla Radia Olsztyn, Pani Elżbieta Butkiewicz z Regionu Warmińsko-Mazurskiego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych zaznacza, że szpital „bardzo dobrze prosperuje” i „każdy rok obrotowy zamyka wynikiem dodatnim”. W placówce realizowane są obecnie liczne inwestycje: unijne, rządowe oraz samorządowe.
Związkowcy obawiają się, że połączenie ich jednostki z zadłużonymi szpitalami – miejskim i uniwersyteckim – gwałtownie „zahamuje jego rozwój”.
Decyzje za plecami załogi
Związki zawodowe, w tym Forum Związków Zawodowych woj. warmińsko – mazurskiego, krytykują nie tylko sam pomysł, ale i tryb jego wprowadzania. Decyzje zapadły bez konsultacji ze stroną społeczną. Sławomir Koniuszy, Przewodniczący ZW FZZ woj. warmińsko – mazurskiego, również w rozmowie z Radiem Olsztyn, zwraca uwagę na brak transparentności i podejrzenia, jakie budzi takie działanie.
W związku z zaistniałą sytuacją związkowcy domagają się natychmiastowego włączenia ich przedstawicieli do powołanego już zespołu, który pracuje nad założeniami konsolidacji. Żądają również udostępnienia im kopii listu intencyjnego w sprawie planowanego połączenia. Dokument ten został podpisany w lipcu na Olsztyńskim Zamku przez prezydenta Olsztyna, rektora UWM i marszałka województwa.
Plany zakładają połączenie trzech szpitali (wojewódzkiego, miejskiego i uniwersyteckiego) oraz budowę nowoczesnej kliniki dla UWM. Jak donosi Radio Olsztyn, po fali niezadowolenia, głównie ze strony związkowej, władze zapowiedziały przygotowanie oświadczenia w tej sprawie.
W dniu 15 października 2025 r. w Pałacu Prezydenckim w Warszawie odbyło się posiedzenie Prezydium oraz posiedzenie plenarne Rady Dialogu Społecznego, na zaproszenie Pana Karola Nawrockiego, Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Posiedzeniom przewodniczył Pan Piotr Duda, Przewodniczący Rady Dialogu Społecznego.
W posiedzeniu plenarnym uczestniczyli członkowie RDS z ramienia FZZ: Pani Dorota Gardias, Pan Dariusz Trzcionka, Pani Zofia Czyż (w zastępstwie członkini RDS z ramienia FZZ Pani Krystyny Ptok), Pan Marek Mnich, Pan Rafał Jankowski, Pan Marcin Kolasa oraz Pan Jan Przywoźny.
Ekspertami z ramienia Forum Związków Zawodowym, którzy zabrali głos w przedmiocie porządku obrad posiedzenia dotyczącym transformacji energetycznej był Pan Dariusz Trzcionka, Przewodniczący Porozumienia Związków Zawodowych „KADRA”, Wiceprzewodniczący Forum Związków Zawodowych i członek RDS oraz Pan Tadeusz Wierzchowski ekspert i przedstawiciel Sekcji Elektrowni na Węgiel Kamienny Ogólnokrajowego Zrzeszenia Związków Zawodowych Pracowników Ruchu Ciągłego (OZZZPRC).
Porządek obrad posiedzenia Prezydium RDS przedstawiał się w sposób następujący:
W ramach punktu drugiego posiedzenia Prezydium Dyrektor Biura Rady Dialogu Społecznego Pani Iwona Zakrzewska omówiła projekt Uchwały nr 76 Rady Dialogu Społecznego w sprawie zatwierdzenia projektu planu finansowego Biura Rady na 2026 rok. Uchwała nr 76 została skierowana do głosowania korespondencyjnego.
W ramach punktu trzeciego posiedzenia Prezydium Dyrektor Biura RDS Pani Iwona Zakrzewska przedstawiła informację w sprawie pisma Najwyższej Izby Kontroli w związku z kontrolą nr P/25/011 dotyczącego opracowania projektu ustawy budżetowej na rok 2025.
Tematem głównym posiedzenia plenarnego RDS była transformacja energetyczna Państwa, a bezpieczeństwo socjalne obywateli i konkurencyjność polskiej gospodarki.
Pan Tadeusz Wierzchowski, ekspert zabierający głos w imieniu FZZ podkreślił, że w procesie transformacji energetycznej często pomija się uwarunkowania geograficzne i polityczne Polski, co może prowadzić do wysokich kosztów społecznych i gospodarczych. Dodatkowo zaznaczył, że sytuacja pracowników polskiej energetyki, zwłaszcza w sektorze wytwórczym, stale się pogarsza.
Ekspert wyraził krytyczne stanowisko wobec obecnie realizowanego procesu transformacji energetycznej, zwracając uwagę na przedwczesne wycofywanie z eksploatacji konwencjonalnych jednostek wytwórczych, które mogłyby pełnić istotną rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego do czasu uruchomienia energetyki jądrowej. Podkreślił, że nadmiernie tempo zmian może prowadzić do sytuacji, w której dostęp do energii będzie determinowany koniecznością podejmowania decyzji o ograniczeniach w dostawach.
Pan Wierzchowski zwrócił uwagę na naruszanie zasad dialogu społecznego, wskazując na niewystarczającą efektywność funkcjonowania Trójstronnego Zespołu Branżowego ds. Branży Energetycznej. Podkreślił również, że prowadzony na poziomie grup kapitałowych, takich jak Polska Grupa Energetyczna czy ENEA, dialog społeczny ma w wielu przypadkach charakter jedynie pozorny. Skrytykował także brak postępów w pracach nad ponadzakładowym układem zbiorowym pracy oraz zawieszenie rozmów dotyczących umowy społecznej dla pracowników sektora energetycznego.
W dalszej części wypowiedzi wskazał, że bezwarunkowe wdrażanie unijnych regulacji dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych może skutkować znaczącym pogorszeniem sytuacji społeczno-gospodarczej — w tym wzrostem ubóstwa, utratą miejsc pracy oraz spadkiem dochodów obywateli.
Zdaniem eksperta FZZ, transformacja energetyczna powinna mieć charakter ewolucyjny, a nie rewolucyjny. Zaznaczył, że proces ten powinien być oparty na logicznej sekwencji działań – najpierw budowie nowych, niskoemisyjnych źródeł energii, a dopiero w dalszej kolejności na stopniowym wycofywaniu jednostek konwencjonalnych. W przeciwnym razie istnieje ryzyko głębokiej destabilizacji gospodarczej oraz zwiększenia zależności Polski od kapitału zagranicznego.
Następnie głos w dyskusji zabrał Pan Dariusz Trzcionka, Wiceprzewodniczący Forum Związków Zawodowych, Przewodniczący Porozumienia Związków Zawodowych „KADRA” i członek RDS z ramienia FZZ.
Pan Trzcionka skupił się na problemie wysokich cen energii, argumentując, że rząd dysponuje instrumentami do ich kształtowania, a za obecne wysokie ceny odpowiadają działania spółek energetycznych. Zwrócił uwagę, że wykorzystywanie w okresach szczytowego zapotrzebowania mocy wytwórczych, które pozostają bezczynne przez większość czasu, generuje najdroższą energię. Podkreślił, że bezpieczeństwo energetyczne kraju powinno być oparte na stabilnych i racjonalnych źródłach, a do najbezpieczniejszych zaliczył krajowe zasoby kopalne. Krytycznie ocenił uzależnienie od gazu, które naraża Polskę na ryzyko przerw w dostawach ze strony zewnętrznych dostawców. – Rząd Polski podpisał umowę społeczną z polskim górnictwem na wygaszanie polskiego górnictwa w określonym czasie. Niestety, postanowienia umowy nie zostały wpisane do pierwszego etapu Krajowego Planu w dziedzinie Energii i Klimatu do 2030 roku („KPEiK”) i dopiero po naszej interwencji postanowienia zostały, w części, dopisane do KPEiK. Niestety firmy energetyczne nie są zainteresowane wdrażaniem naszych ustaleń i tym samym nie są zainteresowane respektowaniem dokumentu podpisanego między Rządem RP a społeczeństwem – powiedział Pan Trzcionka.
Podczas posiedzenia plenarnego nie przeprowadzono głosowania nad żadnymi uchwałami. Kolejne posiedzenie, któremu przewodniczyć będzie nowy Przewodniczący Rady Dialogu Społecznego, Pan Jan Klimek, zaplanowano na listopad bieżącego roku.
W audycji Polskiego Radia 24 pt. „Kapitał i Praca”, Pan Grzegorz Sikora z Forum Związków Zawodowych oraz Pan Łukasz Kozłowski z Federacji Przedsiębiorców Polskich debatowali na temat projektu budżetu państwa na 2026 rok.
Grzegorz Sikora wskazał, że polityka zarządzania finansami publicznymi i wynikające z niej problemy to efekt braku długofalowej i odpowiedzialnej polityki fiskalnej oraz deficytu kultury kontynuacji w zarządzaniu państwem. Ekspert FZZ stwierdził, że Polska gospodarka zbliża się do limitu przestrzeni fiskalnej a obecne wyzwania, takie jak rekordowy deficyt i rosnący dług publiczny, są konsekwencją wcześniejszych decyzji. Sikora podkreślił, że zamiast rozwiązywać kluczowe problemy, skupiano się na działaniach doraźnych.
„My w końcu zaczynamy płacić cenę za decyzje polityczne, które były podejmowane w ciągu ostatnich długich lat.” Uzasadniał, że pewne kwestie są proponowane, bywają bardzo drogie i często są oderwane od rzeczywistych polityk publicznych, podczas gdy kluczowe problemy pozostają nierozwiązane. Właśnie z tego powodu, zamiast budowania odporności całego systemu, mamy dziś zapaść w wielu sektorach.
Grzegorz Sikora zwrócił szczególną uwagę na niespójność w podejściu do bezpieczeństwa i odporności państwa. Skrytykował dysproporcję między ogromnymi nakładami na obronność (blisko 200 mld zł) a zaniedbywaniem kluczowych pracowników sfery budżetowej, którzy są fundamentem odporności. Wskazał, że wydatki na obronność nie są budowane w synergii z całym systemem polityk publicznych, co prowadzi do zapaści kadrowej w sektorze finansów publicznych, wymiarze sprawiedliwości, służbach mundurowych i szkolnictwie. Konieczne jest lokowanie środków w grupy zawodowe sektora finansów publicznych (kadry), które są kluczowe dla bezpieczeństwa i stabilności.
Zaznaczając brak holistycznego podejścia do bezpieczeństwa, Sikora stwierdził wprost „Nie wzorujemy się na państwach bałtyckich czy skandynawskich, czyli nie budujemy synergii całego systemu polityk publicznych w celu zapewnienia odporności.”
W audycji Sikora nawiązał do opinii Forum Związków Zawodowych do projektu ustawy budżetowej na 2026 rok, gdzie FZZ wskazywało rozwiązanie problemu niedofinansowania sfery budżetowej wskazując, że należałoby rozważyć przekazanie 2,5% z puli 200 miliardów złotych przeznaczonych na obronność, by znacząco podnieść wynagrodzenia w sferze budżetowej: „To by dawało w sumie zamiast 3% podwyżek, 5% podwyżek w przyszłym roku.”. Zamiast doraźnych programów socjalnych, postuluje podjęcie rozmów o kompleksowej reformie systemu emerytalnego i publicznej ochrony zdrowia. Ostrzegł, że obecny sposób zarządzania finansami — niespójny i doraźny — doprowadzi do „absolutnej weryfikacji” w ciągu najbliższych lat, która może nastąpić już w 2027 roku.
Na koniec audycji, Pan Grzegorz Sikora powiedział, że „w kwestiach finansów państwa należy zaprzestać działań populistycznych i rozpocząć poważną, długofalową debatę o przyszłości Polski, aby uniknąć totalnego załamania usług publicznych.”
Link do pełnej audycji:
W dniu 7 października 2025 r. w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej odbyło się posiedzenie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, poświęcone rozpatrzeniu rządowego projektu ustawy o układach zbiorowych pracy i porozumieniach zbiorowych (druk nr 1627).
Posiedzeniu przewodniczyła Pani Katarzyna Ueberhan, Przewodnicząca Komisji. Na pytania dotyczące poszczególnych przepisów ustawy odpowiadał Pan Sebastian Gajewski, Podsekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz Pani Agata Oklińska – Dyrektor Departamentu Dialogu i Partnerstwa Społecznego w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.
W posiedzeniu udział wzięli przedstawiciele Forum Związków Zawodowych Pani Zofia Czyż, Wiceprzewodnicząca Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych, Członkini Prezydium FZZ i Pan Jan Polaczek – Specjalista ds. dialogu społecznego w Forum Związków Zawodowych.
Forum Związków Zawodowych zaprezentowało stanowisko popierające generalny kierunek prac nad ustawą, wskazując jednocześnie na szereg zastrzeżeń, w szczególności dotyczących ograniczenia możliwości negocjacji płacowych w sektorze publicznym oraz zakresu podmiotowego wyłączeń spod ustawy.
Główne uwagi FZZ zgłoszone podczas procesu konsultacyjnego to:
FZZ wyraziło sprzeciw wobec przepisu (art. 4 ust. 5 projektu ustawy) ograniczającego zawieranie układów dla pracowników w państwowych i samorządowych jednostkach sektora finansów publicznych do wysokości środków finansowych będących w ich dyspozycji. Zdaniem FZZ, zapis ten w istotny sposób ogranicza możliwości prowadzenia rokowań nad zawarciem układu zbiorowego pracy po stronie organizacji związkowych. Strona rządowa nie wprowadziła zmian w tym zakresie.
FZZ wskazało na potrzebę rozszerzenia katalogu podmiotów objętych układami zbiorowymi, ponieważ art. 4 ust. 4 projektu ustawy wyklucza z możliwości zawarcia układu m.in. pracowników urzędów państwowych i samorządowych, sędziów, asesorów sądowych
i prokuratorów. FZZ postulowało, aby w odniesieniu do tych pracowników dopuszczono możliwość zawierania ponadzakładowych układów zbiorowych pracy, negocjowanych na przykład w ramach Rady Dialogu Społecznego. Postulat FZZ nie został uwzględniony. Strona rządowa nie wprowadziła zmian w tym zakresie i uznała ten zapis za zgodny z konstytucyjnym porządkiem prawnym.
FZZ zaproponowało doprecyzowanie trybu ustalania tajemnicy przedsiębiorstwa (art. 7 ust. 3 projektu). W opinii Związku, należałoby określić, w jakim trybie pracodawca określa zakres tajemnicy, okres jej obowiązywania oraz w jakim trybie dokumentowym to następuje. Strona rządowa nie wprowadziła zmian w tym zakresie.
FZZ postulowało rozszerzenie obowiązku podejmowania rokowań zbiorowych (art. 5 ust. 12 pkt 2 projektu), który dotyczy jedynie zmiany układu „uzasadnionej istotną zmianą sytuacji ekonomicznej bądź finansowej pracodawców lub pogorszeniem się sytuacji materialnej osób wykonujących pracę zarobkową”. FZZ wyraziło wątpliwość, czy w innych przypadkach, nie mających charakteru finansowego, pracodawca będzie mógł odmówić podjęcia rokowań nad zmianą treści układu. Strona rządowa nie wprowadziła zmian w tym zakresie, ograniczając ten obowiązek do istotnych zmian ekonomicznych.
FZZ zaproponowało wprowadzenie regulacji umożliwiającej złożenie wniosku o wyjaśnienie treści układu przez Sąd Pracy w sytuacji, gdy strony nie mogą dokonać wykładni postanowień lub gdy brakuje dobrej woli którejkolwiek ze stron. Możliwość taką można by zastosować analogicznie jak w art. 13 projektu ustawy. Strona rządowa nie wprowadziła zmian w tym zakresie.
FZZ zgłosiło postulat dopuszczenia częściowego wypowiadania zapisów układu w kontekście sporów zbiorowych, ponieważ zapis art. 15 projektu nie rozstrzyga ostatecznie o możliwości wypowiedzenia w części, co może uniemożliwić stronie pracowniczej prowadzenie sporów zbiorowych bez wypowiedzenia całego układu. Strona rządowa nie wprowadziła zmian w tym zakresie.
Ustawodawca, zgodnie z postulatem Forum Związków Zawodowych zrezygnował z proponowanego ograniczenia czasowego obowiązywania układów zbiorowych (art. 8 ust. 1 projektu) który zakładał 5-letni limit dla układów zakładowych i 10-letni dla ponadzakładowych. FZZ stało na stanowisku, że taka zmiana wprowadzałaby swoistego rodzaju presję na strony. Przyjęto rozwiązanie umożliwiające zawieranie układów zarówno na czas określony, jak i nieokreślony (art. 14 ust. 1), co FZZ uznaje za istotny krok w stronę stabilizacji stosunków pracy.
Dodatkowe uwagi zgłoszone do projektu ustawy w opinii FZZ:
Projekt ustawy został przyjęty przez Komisję jednogłośnie.
Posłanką sprawozdawcą projektu ustawy została p. Katarzyna Ueberhan.
W dniu 7 października 2025 r. w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej odbyło się posiedzenie Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, poświęcone rozpatrzeniu rządowego projektu ustawy o układach zbiorowych pracy i porozumieniach zbiorowych (druk nr 1627).
Posiedzeniu przewodniczyła Pani Katarzyna Ueberhan, Przewodnicząca Komisji. Na pytania dotyczące poszczególnych przepisów ustawy odpowiadał Pan Sebastian Gajewski, Podsekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz Pani Agata Oklińska – Dyrektor Departamentu Dialogu i Partnerstwa Społecznego w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.
W posiedzeniu udział wzięli przedstawiciele Forum Związków Zawodowych Pani Zofia Czyż, Wiceprzewodnicząca Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych, Członkini Prezydium FZZ i Pan Jan Polaczek – Specjalista ds. dialogu społecznego w Forum Związków Zawodowych.
Forum Związków Zawodowych zaprezentowało stanowisko popierające generalny kierunek prac nad ustawą, wskazując jednocześnie na szereg zastrzeżeń, w szczególności dotyczących ograniczenia możliwości negocjacji płacowych w sektorze publicznym oraz zakresu podmiotowego wyłączeń spod ustawy.
Główne uwagi FZZ zgłoszone podczas procesu konsultacyjnego to:
FZZ wyraziło sprzeciw wobec przepisu (art. 4 ust. 5 projektu ustawy) ograniczającego zawieranie układów dla pracowników w państwowych i samorządowych jednostkach sektora finansów publicznych do wysokości środków finansowych będących w ich dyspozycji. Zdaniem FZZ, zapis ten w istotny sposób ogranicza możliwości prowadzenia rokowań nad zawarciem układu zbiorowego pracy po stronie organizacji związkowych. Strona rządowa nie wprowadziła zmian w tym zakresie.
FZZ wskazało na potrzebę rozszerzenia katalogu podmiotów objętych układami zbiorowymi, ponieważ art. 4 ust. 4 projektu ustawy wyklucza z możliwości zawarcia układu m.in. pracowników urzędów państwowych i samorządowych, sędziów, asesorów sądowych
i prokuratorów. FZZ postulowało, aby w odniesieniu do tych pracowników dopuszczono możliwość zawierania ponadzakładowych układów zbiorowych pracy, negocjowanych na przykład w ramach Rady Dialogu Społecznego. Postulat FZZ nie został uwzględniony. Strona rządowa nie wprowadziła zmian w tym zakresie i uznała ten zapis za zgodny z konstytucyjnym porządkiem prawnym.
FZZ zaproponowało doprecyzowanie trybu ustalania tajemnicy przedsiębiorstwa (art. 7 ust. 3 projektu). W opinii Związku, należałoby określić, w jakim trybie pracodawca określa zakres tajemnicy, okres jej obowiązywania oraz w jakim trybie dokumentowym to następuje. Strona rządowa nie wprowadziła zmian w tym zakresie.
FZZ postulowało rozszerzenie obowiązku podejmowania rokowań zbiorowych (art. 5 ust. 12 pkt 2 projektu), który dotyczy jedynie zmiany układu „uzasadnionej istotną zmianą sytuacji ekonomicznej bądź finansowej pracodawców lub pogorszeniem się sytuacji materialnej osób wykonujących pracę zarobkową”. FZZ wyraziło wątpliwość, czy w innych przypadkach, nie mających charakteru finansowego, pracodawca będzie mógł odmówić podjęcia rokowań nad zmianą treści układu. Strona rządowa nie wprowadziła zmian w tym zakresie, ograniczając ten obowiązek do istotnych zmian ekonomicznych.
FZZ zaproponowało wprowadzenie regulacji umożliwiającej złożenie wniosku o wyjaśnienie treści układu przez Sąd Pracy w sytuacji, gdy strony nie mogą dokonać wykładni postanowień lub gdy brakuje dobrej woli którejkolwiek ze stron. Możliwość taką można by zastosować analogicznie jak w art. 13 projektu ustawy. Strona rządowa nie wprowadziła zmian w tym zakresie.
FZZ zgłosiło postulat dopuszczenia częściowego wypowiadania zapisów układu w kontekście sporów zbiorowych, ponieważ zapis art. 15 projektu nie rozstrzyga ostatecznie o możliwości wypowiedzenia w części, co może uniemożliwić stronie pracowniczej prowadzenie sporów zbiorowych bez wypowiedzenia całego układu. Strona rządowa nie wprowadziła zmian w tym zakresie.
Ustawodawca, zgodnie z postulatem Forum Związków Zawodowych zrezygnował z proponowanego ograniczenia czasowego obowiązywania układów zbiorowych (art. 8 ust. 1 projektu) który zakładał 5-letni limit dla układów zakładowych i 10-letni dla ponadzakładowych. FZZ stało na stanowisku, że taka zmiana wprowadzałaby swoistego rodzaju presję na strony. Przyjęto rozwiązanie umożliwiające zawieranie układów zarówno na czas określony, jak i nieokreślony (art. 14 ust. 1), co FZZ uznaje za istotny krok w stronę stabilizacji stosunków pracy.
Dodatkowe uwagi zgłoszone do projektu ustawy w opinii FZZ:
Projekt ustawy został przyjęty przez Komisję jednogłośnie.
Posłanką sprawozdawcą projektu ustawy została p. Katarzyna Ueberhan.
